ill titleFranciszkanie

Franciszkanie od dawna byli zwi?zani z Hanaczowem, jego rozwojem materialnym i duchowym mieszka?c?w. Sta?o si? tak od roku 1394, kiedy to, Hanacz?w zosta? ofiarowany przez ?wczesnego w?a?ciciela Dymitra Wo?czkowycza Ojcom Franciszkanom.



Ko?ci?? Marii Magdaleny
w Hanaczowie

Najstarsza wzmianka na temat wsi Hanacz?w pochodzi z r. 1394, kiedy to Dymitr Wo?czkowicz z Chodorowa podarowa? j? franciszka?skiemu klasztorowi ?w. Krzy?a we Lwowie1. W r. 1400 nadanie potwierdzi? kr?l W?adys?aw Jagie??o. W r. 1475 jako w?a?ciciela cz??ci maj?tku odnotowano Paw?a Klusa, a w r. 1578, opr?cz franciszkan?w, Klemensa Klusa. Hanacz?w nale?a? do franciszkan?w a? do w. XX. 26.IV.1399 franciszkanie uzyskali przywilej abpa Jakuba Strepy zezwalaj?cy im na wybudowanie w Hanaczowie kaplicy, w kt?rej mogli odprawia? msze i udziela? wszystkich sakrament?w. W nast?pnym roku Hanacz?w wszed? w sk?ad parafii w Wy?nianach, a w r. 1420 zosta? przeniesiony do nowo utworzonej parafii w Czyszkach. W r. 1765 w Hanaczowie powsta?a ekspozytura parafialna, niemal niezale?na, je?li chodzi o administracj? oraz udzielanie sakrament?w. W aktach synodu archidiecezjalnego z r. 1765 ko?ci?? w Hanaczowie okre?lono jeszcze jako filialny, a w r. 1774 jako parafialny, ale jednocze?nie filialny, zale?ny od parafii w Czyszkach, inkorporowanej z kolei do klasztoru Franciszkan?w we Lwowie. 30 XII 1787, na mocy dekretu gubernialnego plac?wka w Hanaczowie zosta?a podniesiona do rangi samodzielnej parafii, Krucyfiks hanaczowski co uzyska?o zatwierdzenie kanoniczne 20.II.1790.



Krucyfiks hanaczowski

Przydzielono w?wczas do niej: Hanacz?w, Hanacz?wk?, ?ahod?w, Miko?aj?w, Podjark?w, Podhajczyki, Pohorylce, Podsosn?w i Stanimierz, ale dekretem z 8.IV.1792 przeniesiono do parafii w Wy?nianach ?ahod?w, Podhajczyki i Pohorylce Parafia w Hanaczowie pocz?tkowo nale?a?a do dekanatu lwowskiego pozamiejskiego, a nast?pnie do glinia?skiego i do II wojny ?wiatowej zachowa?a zwi?zek z klasztorem lwowskim. Pod koniec w. XIX i w XX w. jej okr?g obejmowa?: Hanacz?w, Hanacz?wk?, Miko?aj?w, Podjark?w, Podsosn?w i Stanimierz.
Na terenie parafii znajdowa?a si? kaplica prywatna we dworze na folwarku hanaczowskim, urz?dzona i po?wi?cona w r. 1880 oraz kaplica publiczna w Miko?ajowie, zbudowana w r. 1928, prawdopodobnie wg projektu Henryka Sza?dry z r. 1922, utrzymanego w formach malowniczego, „rodzimego” baroku, zniszczona po II wojnie ?wiatowej.
Nie wiadomo, czy po otrzymaniu przywileju abpa Jakuba Strepy franciszkanie wybudowali w Hanaczowie kaplic?. Istnia?a tam natomiast cerkiew, zniszczona przez po?ar w r. 1754. Z uwagi na przewag? ludno?ci obrz?dku rzymskokatolickiego w Hanaczowie paroch jej ju? nie odbudowa? i przeni?s? si? do Hanacz?wki. Najstarsza wiadomo?? na temat ko?cio?a w Hanaczowie pochodzi z protoko?u wizytacyjnego z r. 1774, w kt?rym wzmiankowano zezwolenie abpa Jana Skarbka z r. 1726 na budow? ko?cio?a w miejscu starego, bliskiego upadku ze staro?ci. Realizacja odbudowy znacznie si? op??ni?a i dopiero w r. 1743 franciszkanie wznie?li okaza?? drewnian? ?wi?tyni? na wzg?rzu „w?r?d staro?ytnych okop?w”. W r. 1774, z pewno?ci? w czasie wizytacji, nast?pi?a jej konsekracja. By?a to budowla z drewna sosnowego, na d?bowej podwalinie, cz??ciowo obita gontami, z pod?og? z tarcic. Do fasady by?a dostawiona dzwonnica z krucht? w przyziemiu, na kalenicy wznosi?a si? wie?yczka na sygnaturk?. Do prezbiterium przylega?a zakrystia, z drzwiami wychodz?cymi na cmentarz, ch?r muzyczny by? wsparty na dw?ch s?upach. W ko?ciele znajdowa?y si? 3 o?tarze z murowanymi mensami i drewnianymi nastawami, malowanymi na czerwono, poz?acanymi i posrebrzanymi. O?tarz g?. zawiera? obraz ?w. Marii Magdaleny (na zasuwie Przemienienie Pa?skie), dwa pozosta?e - obrazy Matki Boskiej Cz?stochowskiej (na zasuwie ?w. Jan Chrzciciel) i ?w. Antoniego (na zasuwie ?w. Miko?aj). Na belce w ?uku t?czowym by?a umieszczona rze?ba Chrystusa Ukrzy?owanego. Wymieniono tak?e m.in. ambon?, malowan? na czarno i cz??ciowo z?ocon?, chrzcielnic? „snycerskiej roboty”, konfesjona?, sosnowe ?awki, ze sreber - dwa kielichy, puszk? na komunikanty, naczynko na wiatyk i koron? na obrazie ?w. Marii Magdaleny, a ponadto miedzian? posrebrzan? monstrancj?, 9 ornat?w i kap?. Inwentarz z r. 1785 nie wykazuje wi?kszych zmian w stanie wyposa?enia ko?cio?a. Z przedmiot?w pomini?tych we wcze?niejszym dokumencie wymieniono organy i 2 feretrony.
W r. 1789 w ko?ci?? uderzy? piorun, niszcz?c go do tego stopnia, i? budynek musiano rozebra?. Przez kilka lat nabo?e?stwa odbywa?y si? w prowizorycznej kaplicy, wzniesionej na miejscu spalonej cerkwi. W r. 1790 gubernium wyda?o rezolucj?, dotycz?c? budowy nowego ko?cio?a. W r. 1795, za czas?w gwardiana o. Serafina Zab?ockiego, na miejscu prowizorycznej ?wi?tyni rozpocz?to budow? nowej, tym razem murowanej. Koszty budowy w wysoko?ci 20 000 fl. ponie?li franciszkanie oraz fundusz religijny. W r. 1800 ko?ci??, by? ju? gotowy. 7 VIII 1803 abp Kajetan Ignacy Kicki dokona? jego konsekracji.
W owym czasie w ko?ciele by?y 3 o?tarze - malowany na ?cianie o?tarz g?. ?w. Marii Magdaleny i 2 drewniane o?tarze boczne (Matki Boskiej Niepokalanej i ?w. Miko?aja). Paramenty uzyskano z lwowskiej siedziby franciszkan?w. Zapewne stamt?d pochodzi?y monstrancja, 3 kielichy i 2 puszki, odnotowane we fragmentarycznym wykazie inwentarzowym z pocz. w. XIX. W r. 1819 franciszkanie zakupili 2 dzwony ze zniesionego ko?cio?a Bonifratr?w we Lwowie. W inwentarzach z lat 1820 i 1823 znajdowa?y si? wzmianki na temat czterech dzwon?w, sygnaturki, obraz?w Matka Boska z Dzieci?tkiem i r??a?cowego („Rosarii pieta in Carbaso”), oraz portret?w abpa Kajetana Ignacego Kickiego i o. Serafina Zab?ockiego. Przed r. 1892 do ko?cio?a sprawiono organy, wykonane przez firm? Jana ?liwi?skiego ze Lwowa. W r. 1901 wn?trze ko?cio?a zosta?o pomalowane przez Jana Tabi?skiego. W tym?e roku odnowiono wszystkie o?tarze, czyli g??wny ?w. Marii Magdaleny (z obrazami ?w. Maria Magdalena i Wniebowst?pienie na zasuwie; o?tarz by? drewniany, w nieznanym bli?ej czasie zast?pi? wi?c dawne retabulum malowane na ?cianie) oraz boczne: Matki Boskiej R??a?cowej (z obrazem odpowiadaj?cym wezwaniu w polu, oraz obrazem Tajemnice R??a?ca ?w. poni?ej) i ?w. Antoniego (z obrazem ?w. Antoni w polu, poni?ej obraz Naj?w. Serce Jezusa). Ponadto sprawiono br?zowe lichtarze na o?tarze i paj?k z br?zu na 40 ?wiec. Wyposa?enie uzupe?nia?y m.in. ?awki, 3 feretrony, baldachim, 2 krzy?e procesyjne,3 kielichy, 2 puszki, 2 kadzielnice oraz szaty liturgiczne (27 ornat?w, 6 kap, 2 dalmatyki). W r. 1902 naprawiono cz??? ornat?w i nabyto jeden nowy, koloru bia?ego. W r. 1903 wymieniono jedn? z puszek, a w r. 1904 kupiono now? czerwon? kap?. W r. 1905 zakupiono rze?by Naj?w. Serce Jezusa do o?tarza ?w. Antoniego i Matka Boska Niepokalana do o?tarza Matki Boskiej R??a?cowej oraz obraz Matka Boska z Dzieci?tkiem, a poza tym 2 chor?gwie. W r. 1906 ko?ci?? wzbogaci? si? o srebrny kielich, w r. 1907 o 2 bia?e chor?gwie, a w r. 1908 o czarn? kap?. W r. 1914 rekwizycji uleg?y dzwony, a podczas dzia?a? wojennych zosta? uszkodzony dach ko?cio?a.
W r. 1920 zakupiono w Krakowie 3 stare dzwony. W r. 1929 ko?ci?? by? w zasadzie w dobrym stanie, z wyj?tkiem dachu, kt?ry wprawdzie by? nied?ugo przedtem po?o?ony, ale ju? pojawi?y si? w nim szpary. Remontu wymaga?y tak?e o?tarze boczne „stylowo udane i ze z?oceniem jeszcze ?wie?ym, zniszczone przez robaki”. W jesieni r. 1931 naprawiono dach nad zakrysti?. W r. 1932 lub 1933 W?. Mielniczek ze Lwowa wykona?, na podstawie projektu architekta Micha?a ?u?eckiego, rze?bione ?awki ko?cielne i 2 konfesjona?y; w r. 1935 sprawiono 4 d?bowe stalle i tak?? balustrad? komunijn?, ozdobion? herbem franciszka?skim. W latach 1937-1938 wzniesiono budynek klasztorny, w kt?rym zamieszka?o 2 ojc?w i 2 braci, a dawn? plebani? przekazano na dom parafialny. We wrze?niu r. 1942 ko?ci?? zosta? zamkni?ty przez w?adze niemieckie, co stanowi?o represj? za op??nienie ze strony klasztoru w dostawie zbo?a (ko?ci?? otwarto ponownie 7 X). W r. 1943 naprawiono wie?? ko?cieln?.
3 II 1944 Hanacz?w zosta? zaatakowany przez UPA. Zgin??o w?wczas 55 os?b, sp?on??o 65 dom?w i 163 zabudowania gospodarcze. To wydarzenie sprawi?o, i? pr?bowano umocni? ko?ci?? i klasztor, zak?adaj?c m.in. siatki w oknach. Jego skutkiem by? tak?e wyjazd znacznej cz??ci ludno?ci do Lwowa. W czasie kolejnego napadu (2.V.1944) sp?on?? klasztor, a ko?ci?? zosta? zdewastowany. W nieznanych okoliczno?ciach cz??? wyposa?enia ko?cio?a w Hanaczowie zosta?a przewieziona do klasztoru Franciszkan?w w Przemy?lu, gdzie uleg?a przemieszaniu z przedmiotami innego pochodzenia. Obecnie ko?ci?? jest u?ytkowany przez Ukrai?sk? Cerkiew Prawos?awn? Patriarchatu Kijowskiego.
Tekst pochodzi z:
Katarzyna Brzezina, J?zef Skrabski. Ko?ci?? parafialny p. w. ?w. Marii Magdaleny w Hanaczowie. Ko?cio?y i klasztory rzymskokatolickie dawnego wojew?dztwa ruskiego. Cz??? I, tom 11, s. 109-122.



JAKUB STRZEMIE
w dziejach Ko?cio?a i kultury na wschodnich kresach pa?stwa polskiego w XIV i XV wieku odegra? donios?? rol? b?. Jakub. Pochodzi? z diecezji krakowskiej. Wywodzi? si? z polskiej rodziny szlacheckiej. Na Jednym z dokument?w Jakub o?wiadczy?, ?e przywiesza piecz?? arcybiskupi? i piecz?? dziedziczn?.
Jakub Powszechnie jest znany pod zawo?aniem Strzemi? (Strepa) na podstawie p??niejszej tradycji. Nie wiemy nic o jego rodzinie. M?odo?? r?wnie? nie jest znana. Wiemy, ?e wst?pi? do zakonu ?w. Franciszka z Asy?u. Franciszkanie mieli na ziemiach polskich kilkana?cie klasztor?w, kt?re organizacyjnie nale?a?y do prowincji czesko-polskiej. Kap?ani zakonni odprawiali nabo?e?stwa, g?osili s?owo Bo?e i spowiadali wiernych gromadz?cych si? t?umnie w ko?cio?ach franciszka?skich jednym s?owem prowadzili ewangelizacj? spo?ecze?stwa. Zakonnicy ?w. Franciszka ju? od XIII wieku udawali si? do kraj?w niekatolickich i prowadzili dzia?alno?? misyjn?. Jakub zg?osi? si? dobrowolnie na misje, gdy? w tym wzgl?dzie regu?a zakonna wymaga?a dobrowolnej decyzji i pozwolenia prze?o?onych na podj?cie pracy apostolskiej. Diecezja krakowska graniczy?a z Rusi?, kt?ra by?a terytorium misyjnym.
Po niszczycielskich najazdach Tatar?w w XIII wieku wyludniona Ru? Halicka sta?a si? terenem osadnictwa ze Wschodu ruskiego z Zachodu polskiego i niemieckiego. Ludno?? ruska by?a chrze?cija?ska, ale schizmatycka, nie pozostawa?a w ??czno?ci ze Stolic? Apostolsk?. Na Rusi w miastach stale wzrasta?a liczba osadnik?w katolickich. Byli to kupcy i rzemie?lnicy, kt?rzy przybywali z Zachodu. Na Rusi nie by?o normalnej katolickiej organizacji diecezjalnej i parafialnej. W XIII wieku franciszkanie podj?li na Rusi dzia?alno?? misyjn?. Przed misjonarzami sta?o podw?jne zadanie, opieki duszpasterskiej nad katolickimi osadnikami i nawracanie schizmatyk?w i pogan. W tym celu papie? Aleksander IV w 1258 r. nada? misjonarzom franciszka?skim rozleg?e przywileje duszpasterskie. W bulli papie? wyra?nie wymieni? Ru? jako kraj misyjny, w kt?rym misjonarze franciszka?scy i dominika?scy mieli g?osi? s?owo Bo?e. Z upowa?nienia Stolicy Apostolskiej franciszkanie i dominikanie mieli prawo udziela? chrztu, s?ucha? spowiedzi, sprawowa? inne sakramenty ?w., b?ogos?awi? zwi?zki ma??e?skie. Sami franciszkanie mogli nabywa? domy mieszkalne i ustanawia? rezydencje zakonne. Kr?l Kazimierz Wielki, kt?ry , w??czy? Ru? Halick? do Polski i jego nast?pca Ludwik W?gierski oraz namiestnik kr?lewski na Rusi ksi??? W?adys?aw Opolczyk zabiegali u Stolicy Apostolskiej o zaprowadzenie prawid?owej katolickiej organizacji ko?cielnej na Rusi. Franciszkanie w??czyli si? do tej akcji na rzecz utworzenia katolickich diecezji na Rusi. Ksi??? W?adys?aw Opolczyk, po pomy?lnym ustanowieniu arcybiskupstwa w Haliczu wraz z trzema biskupstwami sufragalnymi, wyst?pi? z pro?b?, aby papie? przeni?s? stolic? metropolii z opuszczonego i niezbyt bezpiecznego, bo na napady Litwin?w i Tatar?w z nara?onego Halicza do Lwowa, kt?re by?o najznaczniejszym i najludniejszym miastem w kraju.
W??czenie do pa?stwa polskiego na sta?e Rusi Halickiej przez kr?low? Jadwig? w 1387 r. zapewni?o stabilizacj? polityczn?. W diecezji ma?o by?o ko?cio??w i kap?an?w, nie by?o ko?cio?a katedralnego i kapitu?y, a nawet granice diecezji nie by?y okre?lone. Lw?w i nieliczne miasta posiada?y katolickie parafie. Po ustaleniu stosunk?w politycznych kolonizacja robi?a post?py. Osiedla?a si? ludno?? pochodz?ca z zachodu, Polacy i Niemcy. Do miast przybywali kupcy i rzemie?lnicy, a do maj?tk?w ziemskich wie?niacy. Jakub stara? si? stworzy? odpowiednie warunki ko?cielne i nie obci??a? ludno?ci katolickiej nadmiernymi ci??arami ko?cielnymi.
W archidiecezji halickiej by?o po miastach wiele ludno?ci katolickiej, przewa?aj?c? jednak wi?kszo?? a nawet po wsiach niemal wy??czn? stanowi?a prawos?awna ludno?? ruska. Parafii katolickich by?o niewiele. Jedynie Lw?w i nieliczne miasta posiada?y znaczniejsze kolonie ludno?ci katolickiej przyby?ej z Zachodu, g??wnie Niemc?w i Polak?w; w tych miastach istnia?y parafie katolickie. Przed obj?ciem rz?d?w przez arcybiskupa Jakuba nie by?o wzmianek o parafiach wiejskich. Pierwszorz?dnym zadaniem, kt?rego si? podj?? arcybiskup, by?a budowa ko?cio??w i zak?adanie parafii, i to jedynie mog?o zapewni? ugruntowanie i szerzenie wiary katolickiej. Akty fundacyjne parafii ?wiadcz? wymownie o gorliwo?ci arcybiskupa Jakuba w sprawie budowy nowych ?wi?ty?. Za rz?d?w Jakuba powsta?y parafie wiejskie zak?adane przez w?a?cicieli ziemskich. W 1400 r. w Wy?nianach w?a?ciciel Jan wybudowa? ko?ci?? i wyposa?y? go ziemi? z w?asnych d?br. Wni?s? pro?b? do arcybiskupa, ?eby konsekrowa? ko?ci?? i przydzieli? okre?lon? liczb? wiernych, dla kt?rych ten ko?ci?? b?dzie parafialnym. W Glinianach zosta?a za?o?ona parafia fundacji kr?lewskiej nazajutrz: po osobistym spotkaniu kr?la W?adys?awa Jagie??y z arcybiskupem Jakubem w 1397 r. we Lwowie.
W 1399 r. franciszkanie otrzymali wyj?tkowe uprawnienie, mianowicie pozwolenie na budow? kaplic i sprawowanie sakrament?w ?wi?tych w Hanaczowie i Kozielnikach. Podobne pozwolenie da? dominikanom w maj?tkach darowanych im przez kr?la W?adys?awa Jagie???. Ponadto arcybiskup uwolni? zakonnik?w i mieszka?c?w tych wsi od p?acenia dziesi?ciny. By?a to nowo?? w zakonach mendykanckich, kt?re dotychczas nie podejmowa?y si? duszpasterstwa parafialnego.
Jakub nie oddala? si? ze swej diecezji, mieszka? przewa?nie we Lwowie. Cz?sto wizytowa? sw?j okr?g ko?cielny, odbywa? uci??liwe podr??e do odleg?ych parafii, osobi?cie styka? si? z ludem, udziela? mu pos?ug duchownych, przeprowadza? katechizacj? dzieci. Arcybiskup stara? si? pomno?y? liczb? duchowie?stwa. Czuwa? nad jego karno?ci?, aby w?a?ciwie i nale?ycie wype?nia?o obowi?zki duszpasterskie. Za rz?d?w Jakuba znika?y skargi na duchownych zbieg?w z innych diecezji, kt?rzy za jego poprzednik?w wykorzystali nienormalne stosunki ko?cielne dla cel?w materialnych i gorszyli wiernych. W spo?ecze?stwie wzr?s? autorytet duchowie?stwa. Ponad 20 dokument?w wystawionych przez Jakuba i wi?cej jeszcze innych akt?w prawnych, w kt?rych bra? udzia?, rzuca pewne ?wiat?o na ?ycie wewn?trzne Jakuba. Odznacza? si? wielk? czci? Naj?wi?tszego Sakramentu i gor?c? mi?o?ci? do Naj?wi?tszej Maryi Panny. Celem wzmo?enia pobo?no?ci i odrodzenia moralnego kleru i ludu szerzy? kult Naj?wi?tszego Sakramentu i nabo?e?stwo do Matki Bo?ej.
Z ostatnich dwu lat ?ycia Jakuba brak dowod?w rozleg?ej jego dzia?alno?ci, co ?wiadczy?oby o staro?ci lub chorobie. Zmar? we Lwowie 20 pa?dziernika 1409 r. Zgodnie z testamentem pogrzeb jego odby? si? we franciszka?skim ko?ciele ?w. Krzy?a we Lwowie. Pochowano go w habicie franciszka?skim i w stroju arcybiskupim. W stosunku do Jakuba zastosowano wyj?tek. Nie z?o?ono jego cia?a we wsp?lnym grobie zakonnym w?r?d wsp??braci zakonnych jak si? tego spodziewa?, ale w samodzielnym grobie, w kt?rym nikt nie by? pochowany. Innych biskup?w z zakonu ?w. Franciszka chowano we wsp?lnym grobie zakonnym. Gr?b arcybiskupa Jakuba znajdowa? si? w ?cianie poni?ej fundamentu obok wielkiego o?tarza po stronie Ewangelii. Gr?b zamurowano. Jakub spocz?? w osobnym, samodzielnym grobie, poniewa? zmar? w opinii ?wi?to?ci.
fragm. ze strony Kurii Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w Krakowie


Nadanie Hanaczowa Franciszkanom

1394, Lw?w, 5 listopada.
Dymitr Wo?czkowicz nadaje Franciszkanom lwowskim wie? Hanacz?w.


Pateat universis tam praesentibus quam futuris praesentem literam inspecturis, quod nos Demetrius Waszkonis alias Wolczkowicz dominus et haeres legitimus (de) Chodorow districtus in terra Russiae cupientes salutem animae nostrae, praedecessorumque parentum nostrorum defunctorum videlicet Waszkonis Wolczkowicz patris nostri dilecti, Barbaraeque genitricis charissimae nostrae ac Michaelis Szabe olim cliari nostri amici praecipueque et praesertim pronunc pro sospitate et sanitate nostra amicorumque nostrorum vitam vivam ducentium, et pro Requie saluberrima defunctorum ex consensu specialique consilio et favore diligendorum nostrorum amicorum, videlicet strenui viri domini Demetrii domini et haeredis de Lat Marszalkonis serenissimi principis Vladisiai Dei gr. Regis Poloniae supremi principis Lithuaniae, domini et haeredis terrae Russiae etc. Demetriique liaeredis de Hostrow nostri cari consobrini et pro nunc tutoris nostrorum bonorum legitimi et cum deliberatione amicorum nostrorum quam plurimorum aliorum, villam dictam et nuncupatam Kunaczow in districtu Lemburgensi cum omni iuro et dominio cum molendino seu molendinis, piscinis, tabernis, censibus, exactionibus, fructibus, redditibus, prorentius, obventionibus et universis ac singulis utilitatibus, ad dictam villam pertinentibus, quibuscunque nominibus censeantur, nihil in eadem villa iuris et dominii pro nobis, nostrisque successoribus relinquentes dedimus, assignavimus et donamus ac conferimus praesenti perpetua ac irrevocabili largitione Fratribus Minoribus sive Conventui Fratrum minorum in Lemburga pro restauratione et fabrica Ecclesiae S. Crucis Fratrum ipsorum praedictorum in dicta Lemburga veluti pater noster carissimus fel. mem. Dominus Waszko praefatam villam Kunaczow in ultima ipsius voluntate circa mortem ipsius legaverat, assignaverat et dedit pro restauratione et fabrica ecclesiae S. Crucis memoratae. Quam quife dem villam Kunaczow conventus praetactus saepius Fratrum Minorum habebunt, tenebunt et possidebunt cum ommbus utilitatibus superius expressis ac omnibus aliis de novo ortis pro fabrica et restauratione ut praemittitur dictae S. Crucis Ecclesiae temporibus perpetuis duraturis, et ne quod I absit nostrae misericordiae iustitia oblivionem accipiat sed potius nostra praefatorumque nostrorum parentum carissimorum et aliorum amicorum vivorum et defunctorum iugis memoria apud fratres memoratos retineatur et habeatur perpetuis temporibus et affuturis, Guardianus saepius dieti conventus et fratres omnes alii nostrae largitionis beneficia iugiter advertentes de licentia, benepjacito et assensu Reverendorum Patrum Dominorum ac Dominorum Iacobi Archiepiscopi Divina et Ap. Sedis providentia Sanctae Metropolitanae Sedis Haliciensis et Domini Ianussii Vicarii Generalis Ministri Fratrum Minorum per Russiam unanimiter concesserunt, quod qualibet die una missa prosalute et remedio nostro ainicorumque et parentum tam vivorum quam defunctorum nostrorum vigiliaeque trium lectionum semel quavis in hebdomada, in anniversarium quoque praedicti bonae memoriae Waszkonis patris nostri carissimi vigiliae novem lectionum missarumque divina officia pro ipsius animae salute ac omnium nostrorum praedecessorum carissimorum per quemlibet fratrum iam dictorum iugiter temporibus perpetuis et afuturis celebrentur et perficiantur, ad quorum quidem fratrum exequendam nobis diligentius promissam praehabitam pro salute iam praemissa et promissa ceremoniam ac celebritatem promittimus spondemus diligenter, construereque volumus unum altare in ecclesia S. Crucis in Lemburga apud fratres praemissos minores pro eodemque altari libros calices et ornamenta et ad idem altare quaevis pertinentia volumus cupimusque diligenter ministrare, ut eo praestantius optatus effectus salutis nostrae per fratres praedictos perficiatur et exequatur prosperque status et felix noster amicorumque nostrorum interventu iugiter apud Deum interpelletur ipsorum. Caete-rum annuerunt praefati Guardianus caeterique Fratres conventus praelibati de licentia et assensu Vicarii praedicti ipsorum nobis sinceriter promittentes, ut nomina patris matrisque nostrae et Michaelis Szabe cari nostri et aliorum amicorum defunctorum praedecessorum nostrorum libro memoriae inscribantur, et tempore debito in ecclesia Sancta coram Christi fidelibus pronunciantur et adorationes per ipsos promoveantur, veluti talia pro fide(li)bus fieri consueverunt. Insuper praedictus pater Vicarius volens omnia supradicta a fratribus et per fratres temporibus perpetuis nobis et successoribus nostris legitimis inviolabiliter tenere et observare perpetualiter duratura, decrevit, statuit et ordinavit ac mandavit per obedientiam salutarem Fratribus omnibus dicti Conventus praesentibus et futuris, quatenus ad unumquemque ipsorum pertineri debeat cura et obligatio talis, ut omnia et singula supradicta faciant inviolabiliter observari et quilibet guardianus praedicti conventus pro tempore suo per obedientiam sanctam praescriptam seriem praesentem legi faciant coram sui conventus fratribus bis in anno, scililieet in festo S. Francisci et in die S. Nicolai, ne quod absit per ignorantiam praetermittatur aliquid promissorum praedictorum. In quorum omnium praemissorum sigilla Rev. Patris Domini Iacobi Archiepiscopi Haliciensis, nostrum et Domini Demetrii domini et haeredis de Lat, Marszalkonis Regis Regni Poloniae praefati Reverendique viri et fratris Domini Ianussii Vicarii Generalis Ministri fratrum Minorum in Russia ipsiusque Conventus Lemburgensis ad maiorem firmitudinem praesentibus sunt appensa. Datum et actum in Lemburga anno Domini Millesimo Trecentesimo nonagesimo quarto feria quinta infra Octavas Omnium Sanctorum. (Hoc loco ponuntur sigilla pensilia quatuor).

Archiwum Bernardy?skie akt?w grodzkich i ziemskich we Lwowie- Acta terrestria Leopoliensia T. 128 p. 763-767.
Dodane przez piotrwojtowicz dnia sierpie 24 2009 09:46:35
0 Komentarzy · 19224 Czyta · Drukuj
ill titleKomentarze
Brak komentarzy.
ill titleDodaj komentarz
Zaloguj si, eby mc dodawa komentarze.
ill titleOceny
Dodawanie ocen dostpne tylko dla zalogowanych Uytkownikw.

Prosz si zalogowa lub zarejestrowa, eby mc dodawa oceny.

Brak ocen.
Uytkownikw Online
Goci Online: 2
Brak Uytkownikw Online

Zarejestrowanch Uzytkownikw: 11
Najnowszy Uytkownik: marian klosowski
Copyright bazylek© 2009